پارگی رباط صلیبی زانو

رباط صلیبی قدامی مهمترین رباط داخل مفصلی زانو می باشد که باعث محدود کردن حرکت استخوان درشت نی بسمت جلو و استخوان ران بسمت عقب می شود. این رباط از حرکات اضافی زانو جلوگیری می کند. پارگی این رباط باعث کاهش ثبات زانو می شود.

پارگی رباط صلیبی زانو بیشترین در ورزشکاران روی می دهد و در ورزش هایی که ایستادن و یا تغییر مسیر ناگهانی دارند از جمله فوتبال، بسکتبال، تنیس و والیبال. علایم پارگی این رباط بدین صورت است که پس از آسیب، درد و تورم و عدم توانایی ایستادن روی اندام حادث می شود. پارگی رباط صلیبی درجات متفاوتی دارد و بر اساس شدت آن، علایم و محدودیت ها متفاوت خواهد بود. فرد آسیب دیده بایستی در اولین فرصت بی حرکتی نسبی را برقرار کند و از کیسه یخ روی زانو استفاده کند، اندام را بالاتر از سطح بدن نگه دارد و موقع راه رفتن با دو عصا راه برود. بایستی در اسرع وقت توسط جراح ارتوپد مجرب ویزیت و درمان ایشان شروع شود.

علایم پارگی رباط صلیبی قدامی

از نشانه های آسیب دیدگی رباط صلیبی قدامی می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  1. اغلب صدایی موقع آسیب شنیده می شود و بلافاصله بیمار دچار درد شدید می شود.
  2. معمولا در دو ساعت اول پس از آسیب زانو متورم و گرم می شود.
  3. احساس ضعف و ناپایداری در زانوی آسیب دیده و نیز اقرار به خالی کردن زانو در راه رفتن توسط بیمار
  4. عدم توانایی در وزن گذاری بدون درد
    اگر آسیب رباط صلیبی قدامی به موقع درمان نشود اثرات آن ماه ها و سال های بعد خود را نشان می دهد و بتدریج باعث تخریب غضروف مفصلی و از بین رفتن کارایی زانو می شود.

علل پارگی رباط صلیبی قدامی ACL

این رباط به چند علت می تواند دچار آسیب شود:

  1. تغییر مسیر سریع پا
  2. توقف ناگهانی
  3. پایین آوردن ناگهانی سرعت
  4. فرود آمدن نادرست هنگام پریدن
  5. ضربه مستقیم به زانو
  6. چرخش ناگهانی زانو موقع خم و راست شدن

جنسیت

در برخی ورزش ها، پارگی رباط صلیبی قدامی ACL در ورزشکاران زن از ورزشکاران مرد بیشتر است. این امر بعلت وجود تفاوت در فیزیک زنان، قدرت عضلانی و کنترل عصبی آنان، تفاوت در نحوه قرارگیری لگن خاصره و اندام تحتانی، بیشتر بودن شلی رباط ها در زنان و تاثیر استروژن می باشد.

راه کارهای درمانی

بسته به شدت آسیب ایجاد شده درمان پارگی رباط صلیبی زانو متفاوت است.

  1. جراحی: اکثر موارد پارگی کامل رباط صلیبی قدامی نیاز به عمل جراحی دارد. این عمل به روش آرتروسکوپی و با حداقل تهاجم بافتی انجام میشود.
  2. استراحت: از قرار دادن وزن اضافه روی اندام خودداری کنید. از عصای زیر بغل استفاده نمایید.
  3. سرما: برای کاهش درد و تورم روی زانو یخ بگذارید . این کار را هر دو ساعت بمدت ۱۵ الی ۲۰ دقیقه در طی ۲ تا ۳ روز انجام دهید.
  4. بانداژ: توسط بریس یا زانوبند زانو را ببندید. این کار از تورم و آسیب بیشتر جلوگیری می کند.
  5. بالا نگهداشتن اندام: هنگام نشستن یا دراز کشیدن اندام را کمی بالاتر از سطح بدن قرار دهید.
  6. دارو: از داروهای مسکن و ضدالتهاب استفاده کنید. این کار به کاهش درد و تورم و التهاب کمک می کند.این داروها گاهی دارای عوارضی هستند. لذا بایستی با تجویز پزشک مصرف شوند.

دیدگاه ها غیرفعال است