مرد در حال بالا رفتن از پله بینهایت با لگن سالم

ساییدگی مفصل لگن

ساییدگی مفصل لگن یکی از شایع ترین بیماری های مفصلی در افراد سالمند است که باعث درد شدید و کاهش دامنه حرکتی مفصل می شود. آرتروز لگن، مساله ای پیش رونده است که بیشتر افراد بالای ۵۰ سال رو مبتلا می کند هرچند در سنین پایین تر نیز روی می دهد.

در ساییدگی مفصل ران غضروف مفصل به مرور تخریب می شود. همان طور که غضروف تحلیل می رود، فضای مفصلی تنگ می شود و کم کم سایش استخوان های دو سمت مفصل روی هم روی می دهد.

دلایل آرتروز مفصل لگن

  1. سن بالا
  2. چاقی
  3. سابقه خانوادگی
  4. ضربه های قدیمی به مفصل
  5. شکستگی بد جوش خورده مفصل
  6. بد شکلی مادرزادی مفصل
  7. دررفتگی مادرزادی لگنسندرم
  8. گیر کردن یا ایمپینجمنت, در جوانان ورزشکار
  9. سیاه شدن سر استخوان ران یا نکروز آواسکولا سر استخوان ران

آرتروز باعث درد و خشکی و بی ثباتی مفصل می شود و باعث می شود فعالیت های روزمره مانند پوشیدن کفش، پله رفتن، خم و راست شدن و راه رفتن حتی ایستادن برای بیمار مشکل شود.

علایم ساییدگی مفصل لگن

این علایم بطور ناگهانی یا به تدریج به وجود می آید و شامل موارد زیر می باشد:

  1. درد کشاله ران، که به سمت ران و زانو و یا پشت لگن انتشار می یابد. این درد با یک سری فعالیت ها تشدید می شود. با کمی راه رفتن یا دویدن ممکن است آغاز شود.
  2. خشکی مفصل، که راه رفتن و خم و راست شدن را دچار اختلال می کند. سر و صدا و تق تق یا همان خراشیدگی، در طی حرکت مفصل و ناشی از قطعات شل شده غضروف و سایر بافت ها، و حرکت روان مفصل را دچار اختلال می کند.
  3. کاهش دامنه حرکتی مفصل، که راه رفتن و فعالیت های روزمره را دچار اختلال می کند.این امر باعث لنگش می شود.
  4. افزایش درد مفصل در آب و هوای بارانی و سرد و مرطوب
  5. حساسیت مفصل و حوالی آن در لمس
  6. ضعف عضلات اطراف مفصل که باعث لنگش و سختی در راه رفتن و پله بالا و پایین رفتن می شود.

مراحل و درجه بندی آرتروز مفصل لگن

پیش رفت آرتروز لگن و بروز علایم آن چندین سال طول می کشد و در چند مرحله پیش رفت می کند. به همین جهت تشخیص و درمان آن کمی چالش برانگیز است زیرا نشانه ها تا زمانی که به مرحله پیشرفته نرسد ظاهر نمی شوند. مراحل پیشرفت آرتروز لگن به سه مرحله کلی تقسیم می شوند.

مرحله ۱، شروع ساییدگی مفصل لگن

با بالا رفتن سن یا آسیب دیدن مفصل لگن ممکن است تکه های کوچکی از برآمدگی های استخوانی به نام استئوفیت در ناحیه مفصل لگن رشد کنند و می توانند گاهی باعث آسیب به غضروف مفصل شوند. در برخی موارد در این مرحله بیمار دچار دردهای خفیفی در ناحیه کشاله ران می شود که با افزایش فعالیت تشدید می یابد.

مرحله ۲، مرحله متوسط

در این مرحله نشانه ها به خوبی در رادیوگرافی ساده مشهود می باشند. در این مرحله فضای بین استخوان ها ممکن است هنوز طبیعی به نظر برسد ولی منطقه ای که فضای مفصلی کم شده، باعث خشکی مفصل و بافت های اطراف می شود. این مساله باعث به وجود آمدن یه لایه از استخوان متراکم زیر سطح غضروف مفصلی می شود. در این مرحله، فرد سفتی و کاهش دامنه حرکتی را تجربه می کند که این امر می تواند پس از نشستن طولانی مدت بیمار را دچار سختی در بلند شدن کند.

مرحله ۳، مرحله علایم حاد و تشدید بیماری

بعد از چندین سال رخ می دهد، در این مرحله آسیب غضروف پیشرفت کرده و فضای مفصلی بسیار محدود می شود. در رادیوگرافی ساده از بین رفتن کامل فضای مفصلی دیده می شود و بیمار از محدودیت شدید دامنه حرکات مفصل و درد شدید در تمامی حرکات مانند راه رفتن، پله بالا و پایین رفتن، خم و راست شدن و حتی ایستادن را تجربه خواهد کرد.

تاثیر آرتروز لگن در زندگی روزمره

اختلال در انجام کارهای روزمره، راه رفتن بالا رفتن از پله ها، وارد و خارج شدن از خودرو نشستن و برخاستن، انجام کارهای منزل و شخصی، بحدی که بیمار متکی به اطرافیان خواهد شد. در بسیاری از بیماران انجام فعالیت های جنسی نیز ناممکن می باشد.

درد مزمن ناشی از آرتروز و ضعف عضلات متعاقب آن باعث خستگی مداوم و کاهش انرژی و گاهی باعث افزایش وزن می شود. یکی از اثرات شدید و مخرب آرتروز لگن، بی خوابی یا بی خوابی است که شخص مبتلا به سختی به خواب می رود یا بارها بعلت درد از خواب بیدار می شود.

آتروز لگن در مراحل پیشرفته باعث خوردگی و تغییر شکل استخوان لگن می شود و طول اندام به همین علت کوتاه خواهد شد. افراد مبتلا به آرتروز لگن و زانو پس از مدتی بی حرکتی، وقت بلند شدن از خواب، در شروع حرکات، حشکی شدید و درد را تجربه خواهند کرد و بندرت بیش از نیم ساعت طول می کشدکاهش حرکات مفصلی منجر به کاهش انعطاف پذیری می شود و براحتی نمیتوانند خم و راست شوند. توصیه می شود کسانی که بیش از دو هفته علایم فوق را دارند حتما به متخصص لگن مراجعه کنند. تخریب شدید غضروف مفصلی، متاسفانه برگشت ناپذیر است و در اغلب موارد با تعویض مفصل لگن، به خوبی درمان می شود.

دیدگاه ها غیرفعال است